သႀကၤန္ဆိုတာ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ အၿမဲထာ၀စဥ္ လူႀကီးလူငယ္မေရြး ကိန္းေအာင္းေနတဲ့ ရတနာတစ္ပါးပါ..။တူးပို႕..တူးပို႕ သႀကၤန္သီခ်င္းသံစဥ္ေတြ ၾကားလုိက္ရင္ဘဲ ေဖာ္ျပလို႕မရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြဟာ လူတိုင္းရဲ႕ရင္ထဲမွာ ႏိုးႀကြလာစျမဲပါ..။ေခတ္ကာလ ေျပာင္းလဲလို႕ သံစဥ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ဘဲ သစ္သစ္ တူးပို႕ တူးပို႕ ဆိုတဲ့ သံစဥ္ကို လႊမ္းမိုးထားႏိုင္ျခင္း မရွိေသးပါဘူး။
ေကာင္ေလးလည္း ဧၿပီလေရာက္လို႕ သႀကၤန္သီခ်င္းေတြ ၾကားရင္ အတိုင္းမသိေပ်ာ္တယ္ ၾကည္ႏူးတယ္ ပီတိ ျဖစ္ရတယ္..။ငယ္ငယ္ကတည္းက သႀကၤန္ဆိုရင္ အေဒၚေတြနဲ႕ ရွိတာမ်ားတယ္..။ေကာင္ေလးအေမ က အရမ္းေအးတယ္..သႀကၤန္လည္ရတယ္ဆိုတာလည္း မသိဘူး...။တရားစခန္းလည္း လူမ်ားတာကတစ္ေၾကာင္း အဘြားကိုလည္း စိတ္မခ်တာက တစ္ေၾကာင္းနဲ႕ အိမ္မွာဘဲ ဥပုသ္သီလ ယူျဖစ္တာမ်ားတယ္..။အဲဒါေကာင္ေလး သိတတ္စအရြယ္ ၄တန္း ၅တန္း အရြယ္ကတည္းကေပါ့..။
ေကာင္ေလးက ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္ကတည္းက အေဒၚေတြနဲ႕ စလည္ေနၿပီေလ..။အဘြားကား ကိုယူ ၿပီးလည္က်တယ္..။ေန႕လည္စာကို ၾကက္လွ်ာစြန္းဒံေပါက္ကို၀ယ္ ၿပီးရင္ ျပင္သူ႕ဥယ်ာဥ္မွာ ေနရာယူၿပီးစား ၾကတာေပါ့..။အခုေတာင္ စားခ်င္လာၿပီ..။
အဲဒီလို ႏွစ္တိုင္း အေဒၚေတြနဲ႕ဘဲ သႀကၤန္ကိုလည္လာၿပီး.. နဲနဲ လူမွန္းသိတတ္စအရြယ္ ၈ တန္းေလာက္က်ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ လည္ခ်င္လာေကာ..။အဲဒါနဲ႕ အေမေကာ ေျပာေတာ့ သေဘာမတူဘူး..။အဘြားကလည္း ေပးမလည္ဘူး..။အဲဒါနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အႀကိဳေန႕မွာဘဲ လာေခၚခိုင္းၿပီး ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုလည္ေတာ့ ပထမေန႕ကေတာ့ ဆူတာေပါ့..။ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္...နဲ႕ ။ေတာ္ေသးတယ္ အားလံုးက ဥပုသ္သီလ ယူထားေတာ့ အရမ္းဆူလို႕မေကာင္းဘူးေလ..။ေနာက္ရက္ေတြက်ေတာ့ ဘယ္ရမလဲ ေအးေဆးျဖစ္သြားတယ္..။
အဲဒီတုန္းက မွတ္မိေသးတယ္ ..သူငယ္ခ်င္းေတြ ဒလထိဆင္းၿပီး ဂ်စ္ကား သြားငွားတာ..။ရခဲ့တယ္ဗ်ာ..။ လည္လို႕ ေကာင္းမွေကာင္း ဂ်စ္ကားနဲ႕..။တန္းေတြမ်ားေတာ့ လူမ်ားမ်ားလည္းဆန္႕သလို ကဲလို႕လည္း ေကာင္းတယ္.။ေခါင္းေတာ့ ခဏ ခဏေစာင့္တယ္..။အဲဒီညေတြကေတာ့ ညစာငတ္တဲ့ညေတြေပါ့..။အိမ္က လူေတြအားလံုး က ဥပုသ္ေစာင့္တယ္ေလ..။အဲဒီႏွစ္က ေနာက္ဆံုးသႀကၤန္လည္ခ်င္းေပါ့..။
၉ တန္းေျဖၿပီးတဲ့ ႏွစ္က်ေတာ့ မ႑ပ္စထိုင္မယ္ဆိုၿပီး.. သူငယ္ခ်င္းေတြတိုင္ပင္ၾကတယ္..။အဲဒီလိုနဲ႕ onzine မွာလားမသိဘူး စထိုင္ျဖစ္တယ္..။တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းသစ္မွာေပါ့..။ အဲဒီႏွစ္မွာ သိပ္ေထြေထြ ထူးထူးမျဖစ္ပါဘူး..။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အေသာက္လြန္ၿပီး ေဆးခန္းပို႕လိုက္ရတာေလာက္ဘဲ ရွိတယ္..။
ပိုက္ဆံကိုလည္း ေသေလာက္ေအာင္စုရတယ္.။သႀကၤန္ရက္ေတြမွာ ျပတ္သြားလို႕ ဒုကၡေရာက္တဲ့ ရက္ေတြလည္း ရွိပါ့ဗ်ာ..။
ေနာက္တစ္ႏွစ္ဆယ္တန္း ေျဖၿပီးတဲ့ႏွစ္ ၾကေတာ့ဆရာစံလည္း က Nine Planet မွာဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီးထုိင္ၾကတယ္..။ေရ(money) က ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး ရွိအတူ မရွိအတူေပါ့ဗ်ာ..။အရမ္းေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္..။အတြဲရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း သူ႕အတြဲနဲ႕တူ..မရွိတဲ့ ေကာင္ေလးတို႕လိုၾကေတာ့လည္း လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ကဲေပါ့ဗ်ာ..။သူငယ္ခ်င္းအစ္ကိုေတြက Member ေတြ ကိုယ့္လူရင္းေတြလို ျဖစ္ေနေတာ့ ပိုေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတာေပါ့...။ေရပက္လိုက္ ကလိုက္(က တတ္လို႕ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဟုိေလွ်ာက္ခုန္ ဒီေလွ်ာက္ခုန္ေပါ့)နဲ႕..။မီးသတ္ပိုက္ ယူၿပီးပတ္ရတာ ရွယ္ဘဲ..။ေျပာရင္းနဲ႕ ေတာင္ ကဲခ်င္လာၿပီ..။အဲဒီလိုနဲ႕ ၿပီးသြားျပန္ေပါ့ တစ္ႏွစ္...။
၂၀၀၅ မွာၾကေတာ့လည္း Nine Planet မွာဘဲ ထိုင္ျဖစ္တယ္..။ဆရာစံလမ္းမွာ ဘဲေပါ့။မႏွစ္က လူအတိုင္းဘဲ ဆိုေတာ့ လူရင္းေတြ ကဲလို႕ဘာေကာင္းသလဲ မေမးနဲ႕..။အဲဒီႏွစ္ေပါ့ ေကာင္ေလး အန္တဲ့ စံခ်ိန္ခ်ိဳးတာ မွတ္မိေသးတယ္..။အရမ္းေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ဗ်ာ..။ပို႕ေရးရင္း သႀကၤန္သီခ်င္းနားေထာင္ရင္းနဲ႕ သႀကၤန္ရင္ခုန္သံေတြ ခုတ္ေမာင္းေနၿပီ..ဘယ္ဘူတာမွာ ရပ္နားရမွာလဲ...။မရပ္တန္႕ႏိုင္ဘူး....။:-(
အဲဒီႏွစ္က ေကာင္ေလးရဲ႕ သႀကၤန္ေနာက္ဆံုးႏွစ္ဆိုတာ မသိလိုက္ရဘူးဗ်ာ..။ႀကိဳသိခြင့္သာရွိခဲ့ရင္........။
ေနာက္ႏွစ္က်ေတာ့ အေ၀းသင္ပထမႏွစ္ကို က်တာက တစ္ေၾကာင္း...ေရျပတ္ေနတဲ့ ကာလနဲ႕ၾကံဳေနေတာ့..သူငယ္ခ်င္းေတြကို ရိပ္သာ၀င္မယ္ဆိုၿပီး ညာလိုက္ရတယ္..။ဒါေတာင္ ရိပ္သာ နာမည္အတင္းေမးၿပီး ရိပ္သာထိ လိုက္ေခၚမယ္ဆိုလို႕.. ဖုန္းေတာင္ မကိုင္ဘဲ.. ေနခဲ့ရတယ္..။ရင္ထဲမွာ အတိုင္းမသိ၀မ္းနည္းခဲ့ရတယ္ေလ..။အဲဒီႏွစ္က အိမ္မွာ အလွဴလုပ္တာေတြကိုဘဲ ၀ိုင္းကူ ခဲ့တယ္..။ကုသိုလ္ ေတာ့ရခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ..။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းျမန္မာၿပည္ကို ခြဲခြာလာခဲ့ၿပီး သႀကၤန္ဆိုတာနဲ႕ေ၀းလာတာ ဒီတစ္ေခါက္နဲ႕ဆိုရင္ ၃ႀကိမ္ေျမာက္ေပါ့..။အရမ္းလြမ္းတယ္..။၀ါထိန္ေနတဲ့ ပိေတာက္ပန္းေတြကိုလြမ္းတယ္..။သႀကၤန္ကားေတြဆီက သံခ်ပ္ေတြကိုလြမ္းတယ္..။မ႑ပ္ေပၚက DJ သံစဥ္ေတြကိုလြမ္းတယ္..။အျပာေရာင္ေလးနဲ႕ မီးသတ္ပိုက္ကိုလည္း လြမ္းတယ္..။လမ္းေဘးက အေၾကာ္ဆိုင္ေတြကိုလည္း လြမ္းတယ္...။ အို..ဗ်ာ...အားလံုးအားလံုးကိုလြမ္းတယ္ဗ်ာ.....။
ခ်စ္ကိုႀကီး ကိုဖိုးဂ်ယ္ေရ... ညီေတာ့ ေရးၿပီးၿပီေနာ္...ကဲ ထပ္ၿပီးေတာ့ တခ္လိုက္ပါအံုးမယ္....။
အလုပ္ေတြမ်ားေနတဲ့
ဦးရီးေတာ္မနက္တိုင္ ေမာနင္းလို႕ အျမဲႏႈတ္ဆက္တ
ဲ့ မိုးခါးစားစရာေတြအျမဲခ်က္ေကၽြးတတ္တဲ့
တီ၀ါမသိခ်င္းေတြမ်ားေနတဲ့
summerကဲဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္ေနာ္...။ေရးေပးပါဦးေနာ္...။
